Op een dag krabde een man zich in het haar en krabde hij per ongeluk zijn man-zijn van zich af. Gender is ook niet veel meer dan toevalligheid. Net als naar wie we kijken, wie we volgen, op straat en op Instagram, waar we onze woorden voor gebruiken. Zero feet away… in het nulpunt ben jij er zelfs niet, is er enkel een lijf dat zich aan jou vastklampt.

Ik zat in kunstencentrum Campo op woensdagavond, op een uurtje binnen en weer buiten. Na een inspiratieloze werkdag die zich nochtans ergens in de creatieve sector bevindt,  zag ik er best tegenop weer binnen te gaan zitten en het risico te lopen opnieuw dingen verteld te worden. Wat is het toch met taal, met boodschappen, met codes, dat ze altijd willen verbergen maar ook eisen begrepen te worden? Theater is voor mij een van de weinige plekken waar we, al is het maar omdat het zo gênant is om er in het donker op je gsm te kijken, nog schuld- en schaamteloos gericht kunnen zijn op iets dat niet te (Insta)grammen of te vatten valt. Gewoon jij, je lichaam met al zijn gebreken en gevoelens, tegenover, naast, onder, boven die andere lijven met hun geuren en geluiden, onwillekeurig, toevallig daar samen. Zero feet away.

Is theater wel gespeeld en is het echte dan zo echt? Wordt de realiteit bevolkt door zij die (beter) weten en wachten de spelers in de coulissen tot het licht uitgaat? Verdwijnen zij weer van het toneel om ons naar huis te laten gaan, naar waar de zon ondergaat en weer opkomt, op het ritme van ons woon-werkverkeer? Kijken we nog zonder oordeel, luisteren we nog zonder antwoord klaar te hebben, mogen we nog bestaan zonder te verbeteren?  Mag een tekst nergens naartoe gaan? Kunnen we nog verdwalen? Of heeft de ruimtelijke ordening zijn werk gedaan? Hoeveel kost een dag enkel lijf zijn? Hoe lang kunnen we nog samen zwijgen? Hoeveel vragen mag ik stellen?

We voelen elkaar te weinig. We houden wel van, maar weten het soms niet meer. Kunnen we nog (meer) volgen? Wordt alles van belang door cijfertjes bepaald en beoordeeld? U vindt het misschien vanzelfsprekend dat dat niet zo is, maar hoeveel van uw dagelijks leven is niet door 0’en en 1’tjes gecodeerd? Zero (feet away).